De Marinierskazerne

De Marinierskazerne komt definitief niet naar Vlissingen

De marinierskazerne komt niet in Vlissingen. Het is definitief. Het Korps Mariniers blijft op de Veluwe.
De manier waarop dit besluit van Defensie tot stand is gekomen, verdient geen schoonheidsprijs.

Staatssecretaris Visser ging, in de kamer tijdens een debat over de besluitvorming, in tijgersluipgang door het stof.
Dat ze aan mocht blijven bleek direct, de verwachtte verklaring bleef uit.
Ze ging het debat aan, nadat ze eerst haar excuses aanbood aan de vele Zeeuwen op de publieke tribune.

Het was een uitermate zwak debat, waarin alle sprekers uitspraken hoe mooi de provincie Zeeland wel niet was.
Dat de staatsecretaris grove fouten had gemaakt. En dat Zeeland een ruimhartige schadevergoeding toekomt.
Snel, nog voor de zomer moet Binnenlandse zaken dit afhandelen.

Snel, nog voor de zomer

Het is een onmogelijke taak om even snel te beslissen hoe de schadevergoeding moet worden ingevuld.
Zeer onverstandig. Met snelle beslissingen kom je meestal niet tot beste resultaten.
Hier moet uiterst zorgvuldig over worden nagedacht.

Zeeland is door Visser in een situatie gebracht die grote kansen biedt.
Die kansen moeten goed worden afgewogen. Dit kan voor Zeeland een game changer zijn.
Natuurlijk, na het besluit van 2012 zijn we 8 jaar terug geworpen. Maar dat betekent niet dat we nu even snel moeten beslissen.
De provincie is in control, dus neem de tijd.

Een ruimhartige schadevergoeding

Wat is dat, een ruimhartige schadevergoeding? Geen idee.
Waarschijnlijk bedoelt Den Haag; “Dit kan je krijgen. Neem het nu maar. Wees blij dat we überhaupt iets geven.”

Oppassen dus. Misschien even het oor te luisteren leggen in Groningen.
Zij kennen als geen ander het klappen van de zweep als de rijksoverheid in beeld komt.
Of vraag even een paar ouders over hun ervaringen met de belastingdienst.
Bovendien hebben ook wij Zeeuwen ons lesje geleerd, als je zaken doet met Den Haag.

Imagoschade

Han Polman (KvK) verklaarde dat de imagoschade onbetaalbaar is.
Hij heeft zich in duidelijke bewoordingen uitgelaten over hoe de Zeeuwse bestuurders de handelswijze van de staatssecretaris hebben ervaren.
Geen speld tussen te krijgen. En volkomen terecht dat hij zegt dat Zeeland bedonderd en belazerd is door Defensie.

De vraag is echter wie de meeste imagoschade heeft aangericht.
Zeeland (de inwoners op Facebook) en haar bestuurders (in de pers)?
Allen bleven er op hameren dat de mariniers niet naar Zeeland wilden verhuizen.
Omdat Zeeland kennelijk niet goed genoeg is om te wonen en te werken. Hoe durven die mariniers. Wie denken ze wel niet dat ze zijn.

Wat een onzin, dit soort reacties!
De discussie is nooit over Zeeland als woon- of werkplaats gegaan.
De mariniers hadden het over de sociale ontwrichting van hun gezinnen.
En defensie twijfelde over de geschiktheid van de locatie.

En dan het ministerie dat al vanaf het eerste moment heeft gesteld dat de locatie niet voldoet aan de door hen gestelde eisen.
Let wel, het was een politiek besluit. Er zijn veel procedurele fouten gemaakt in de aanloop naar de ondertekening van de contracten.
Maar een ministerie dat niet heeft doorgepakt. Dat achter de rug van de Zeeuwse bestuurders om, op zoek ging naar andere locaties.
En dan op het laatste moment zelfs contractbreuk pleegt.

Ook helemaal verkeerd.
Je moet communiceren met je contractpartner als er problemen zijn. Oplossingen zoeken.
En als er geen oplossingen binnen de besluitvorming mogelijk zijn, moet je zorgen dat je als tevreden partners uit elkaar gaat.

Dat gaat nu waarschijnlijk alsnog gebeuren, maar de manier waarop is absurd.
Door de verkeerde manier van handelen en communiceren zijn hier alleen maar verliezers.
Iets wat voorkomen had kunnen worden.

Reëel blijven

Ton Veraart (D66) had het over twee miljard. Onduidelijk is wat hij hier precies mee heeft bedoeld.
Gaat het over de vergoeding inclusief de toegevoegde economische waarde over een aantal jaren?
Of wilt hij in één keer een afkoopsom met card blanche?
Dit laatste geval is natuurlijk uit den boze.

Robesin en veel Zeeuws Vlamingen willen de Westerscheldetunnel tolvrij. Geen optie, dat geluid kennen we nu wel.
De toegevoegde waarde is er, maar die is veel te laag.
Een andere oplossing waardoor de opbrengsten van de tunnel significant stijgen is veel beter. Snijdt het mes aan twee kanten.

Wat dan wel

Om te beginnen moet Zeeland niet gaan communiceren dat het zo leuk is om in Zeeland te wonen en te werken.
Dat is sowieso wel bekend. We moeten de banen kunnen aanbieden.
Maar waar zijn de beschikbare woningen voor nieuwe arbeidskrachten?

Voor de eigen gemeenschap is het nu al een crime om binnen een acceptabele termijn een woning naar wens te bemachtigen.
Dus bouwen, bouwen, en nog eens bouwen.
En vooral betaalbaar. Huur en koop.

Overigens is dit geen part of the deal. Dit is een gevolg.
Met een opdracht voor gemeenten en provincie om het bouwen mogelijk te maken.
Voor de regio is het een concurrerend aspect. Maar alleen als Zeeland een gevarieerd aanbod met arbeidsplaatsen heeft te bieden.

Er moet geïnvesteerd worden in sectoren die als vliegwiel voor de Zeeuwse economie kunnen dienen.
Dat waren die mariniers niet. 1.800 man is 1.800 man. Dus een extra kans!

Toerisme

Toerisme is geen geschikte sector. Te kleinschalig.
Deze sector bedruipt zichzelf. Daar wordt toch wel geïnvesteerd.
Bovendien is het toerisme al stevig vertegenwoordigd. Door de krapte op de arbeidsmarkt is het al moeilijk om personeel te vinden.
En de meeste functies krijg je niet vervuld met mensen van buiten Zeeland.

Het moet echt een strategische investering zijn. Een investering die Zeeland aantrekkelijk maakt voor meerdere grote ondernemingen om zich hier te vestigen.
Waardoor mensen een uitdaging krijgen en carrièrekansen zien in Zeeland.

Onderwijs

Zeker een optie. Maar niet op zichzelf staand.
Een serieuze uitbreiding van de Roosevelt Academie biedt kansen.
Academisch onderwijs is aantrekkelijk voor het bedrijfsleven in de regio. Maar is het Zeeuwse bedrijfsleven interessant genoeg om het WO in Zeeland te verbreden?

Wat te denken over het beleid zoals Zeeland dat voert op het gebied van onderwijs.
Waarom is een deel van het HBO in Vlissingen overgeheveld naar Middelburg?
Een peperdure verhuizing over een afstand van 7 km!
Verhoogt dit de kwaliteit van de opleidingen?
Krijgt de HZ hierdoor meer studenten?
Had dit geld niet in beter onderwijs terecht moeten komen i.p.v. in gebouwen en inrichting?
Is dit de ultieme vorm van geldverkwisting?

Dus voordat nagedacht wordt over uitbreiding van het universitair onderwijs moeten er in Zeeland deskundigen aangesteld worden.
Mensen die adviseren over haalbaarheid, kwaliteit, en verantwoorde investeringen.

ZeeMed

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *